Stijgende ongelijkheid bewijst dat het kapitalisme een mislukt stelsel is.

Als de aanklacht is dat marktgroei de wereldarmen achterlaat, zijn de laatste 40 jaar de weerlegging. Groei van China en India is een compressie van ongelijkheid tussen landen — het gat dat vroeger de wereld-Gini domineerde. De reeks wereldongelijkheid van Our World in Data toont dat verhaal. De mensen die de armoede van US$ 3 per dag verlieten, deden dat niet door Zwitserse tandartsen te onteigenen.

Binnen de Verenigde Staten en delen van Europa hebben technologie die hoogopgeleiden bevoordeelt, woningschaarste en winner-take-most-markten de top uitgerekt. Je kunt meer concurrentie, dichtere steden en een betere belastingmix willen zonder een Gini-coëfficiënt als overlijdensakte van markten te behandelen. Gelijke armoede is geen succes; ongelijke welvaart met een dalend armoedecijfer komt dichter in de buurt.

Een markteconomie belooft geen identieke uitkomsten. Ze belooft dat mensen kunnen handelen en investeren zonder een ministerie dat hun baan toewijst. Beoordeel haar op mobiliteit, absolute levensstandaarden, en of de vloer stijgt. Op die punten is het kapitalistische dossier het dossier dat andere stelsels blijven proberen te kopiëren.