Het kapitalisme veroorzaakt oorlog. Markten hebben bloed nodig om te groeien.

De reeks oorlog-en-vrede van Our World in Data, en de bredere literatuur over „kapitalistische vrede” / democratische vrede, vindt dat commercieel geïntegreerde democratieën de saaiste buren in de dataset zijn. Interstatelijke gevechtsdoden als aandeel van de mensheid stortten na 1945 in terwijl de handel explodeerde.

De dodenlijst van de twintigste eeuw wordt gedomineerd door totalitaire projecten die markten afschaften: Stalins hongersnood en kampen, Mao’s Sprong en Culturele Revolutie, de Rode Khmer. Rummels democidetellingen en het Zwarte Boek zijn het grootboek dat de slogan overslaat. Een planeconomie met een geheime politie is geen vredesbeweging.

Bedrijven verkopen aan beide kanten van een oorlog als staten hen laten. Dat is een aanklacht tegen de staten. Autarkische rijken vallen ook binnen. Als handel oorlog maakte, zou de globaliseringsgolf na 1980 een kerkhof zijn. Het is het omgekeerde patroon.